X
تبلیغات
ستاره سینمای ایران

ستاره سینمای ایران

نقد و بررسی گناه من

کارخانی: نه خواستم فیلم هندی بسازم، نه فیلم روشنفکرانه

خبرگزاری فارس: «مهرشاد کارخانی» گفت: سعی کردم فیلم «گناه من» را به گونه‌ای روایت کنم که ادای روشنفکرانه در نیاورم و از سویی تلاش کردم تا فیلم بدل به فیلم هندی نشود، ضمن این که نمی‌خواستم به عنوان فیلم اول، یک فیلم کلاسیک بسازم.

به گزارش خبرنگار سینمایی فارس‏، فیلم «گناه من» نخستین ساخته بلند سینمایی مهرشاد کارخانی شب گذشته در فرهنگسرای هنر(ارسباران) به نمایش در آمد و پس از آن جلسه نقد و بررسی فیلم با حضور کارخانی، کرامت رودساز، سعید دولت‌خانی و مسعود ثابتی برگزار شد.
بنا بر این گزارش، در ابتدای این نشست مهرشاد کارخانی با دشوار خواندن شرایط برای ساخت فیلم اول برای کارگردانان سینما گفت:شرایط تولید برای همه کارهای اول معمولا در سینمای ایران سخت است و با دشواری‌های زیادی کار اول یک فیلمساز به سرانجام می‌رسد و بسیار سخت است که یگ گروه کاری حرفه‌ای شما را به عنوان یک فیلمساز خوب قبول کنند که می‌توانید به کارتان مسلط باشید اما خوشبختانه این اتفاق برای من در«گناه من» افتاد.
وی با اشاره به چگونگی شکل‌گیری ایده «گناه من» گفت: «گناه من» جزو طرح‌هایی بود که با سعید دولت‌خانی داشتیم و قصد داشتیم هم تماشاچی عام بتواند با فیلم ارتباط برقرار کند و از دیدن فیلم خسته نشود و هم تماشاچی خاص توجه‌اش به فیلم جلب شود و در نهایت قصد داشتیم فیلمی آبرومند بسازیم که در آن فضاهایی از تهران را که کمتر دیده شده است، به نمایش بگذاریم ضمن این که قواعد سینمای کلاسیک را نیز حفظ کنیم هرچند که بارها گفته‌ام در فیلمسازی از قواعد کلیشه‌ای سینمای داستانگوی کلاسیک پیروی نمی‌کنم.
کارخانی افزود: اتفاقی که در«ریسمان باز» به وقوع پیوست در «گناه من» نیز قابل مشاهده است و ما قصد داشتیم فیلمی را بسازیم که یک مقدار داستانش با اینکه دارای پیچیدگی است اما نهایتا خیلی عجیب و غریب نباشد و بتوانیم از پس آن بر بیائیم.
کارگردان فیلم «گناه من» در ادامه اظهار داشت: فضاسازی کار یکی از مسایل مهمی است که کمتر فیلم‌های جدید مخصوصا در فیلم‌های شهری به آن اهمیت داده می‌شود که به اعتقاد من باید به نگاه تماشاچی احترام گذاشت و شخصا بسیار به این موضوع پایبند هستم و در هر دو فیلم خود سعی کردم که عکس‌های سینمایی که به نمایش می‌گذارم، دارای ارزش بصری باشند.
در ادامه نشست سعید دولت‌خانی فیلمنامه‌نویس «گناه من» در خصوص نحوه آشنایی خود با کارخانی و نگارش این فیلم گفت: سابقه آشنایی من با «مهرشاد کارخانی» به قبل از «گناه من» برمی‌گردد که قرار بود بر روی فیلمنامه دیگری به عنوان «باتلاق» کار‏‎ٌ کنیم که با مشکلاتی مواجه شد و هرگز به مرحله تولید نرسید که در این آشنایی از سلایق و دیدگاه‌های همدیگر اطلاع پیدا کردیم و هر دوی ما به سینمای داستانگوی اجتماعی و سرآمد آنها فیلم‌های تنگنا،نرگس و زیر پوست شهر علاقه داشتیم. بنابراین به این نتیجه رسیدیم که قصه‌ای را کار کنیم که به علایق ما نزدیک باشد ضمن این که نگاهی هم به گیشه نداشتیم و اگر دو بازیگر مطرح در فیلم حضور دارند صرفا به دلیل هماهنگی‌شان با نقش‌ها بوده است.
وی ادامه داد: از همان ابتدا قصد داشتیم قصه جذابی را برای مخاطب تعریف کنیم و هرچند که «گناه من» دارای قصه خاصی است اما با جزئیاتی در داستان تعریف کردیم سعی کردیم که اتفاقات رنگ و بوی تقدیر بدهد تا «گناه من» تبدیل به فیلم هندی نشود.
دولت خانی افزود: «گناه من» به همت شخصی مهرشاد کارخانی ساخته شد که ساخته شدن این فیلم برای ما بسیار مهم بود چرا که یک فیلمساز اول با مشکلات بسیار زیادی روبرو است و کارخانی برای ساخته شدن «گناه من» جنگید.
کرامت رودساز که در این فیلم در نقشی متفاوت ظاهر شده است نیز در خصوص چگونگی حضورش در «گناه من» گفت: سابقه آشنایی من با کارخانی بر می گردد به سریال روزهای به یاد ماندنی که کارخانی به عنوان عکاس در آن حضور داشت و زمانی که برای بازی در «گناه من» از من دعوت کرد چشم بسته قبول کردم که در فیلمش بازی کنم هر چند که به خاطر بازی در «عروس افغان» به‌کارگردانی ابوالقاسم طالبی زمینه‌ای از بازی در نقش یک آدم افغانی داشتم.
در ادامه مسعود ثابتی از منتقدین سینما با اشاره به ویژگی‌های مثبت نخستین تجربه بلند سینمایی «مهرشاد کارخانی» گفت: «گناه من» به عنوان یک فیلم اول اثری پذیرفتنی است چرا که «کارخانی» تصمیم گرفته است تا کار سختی را انجام دهد، به دلیل این که حفظ خط روایی فیلم کار بسیار سختی است.
وی ادامه داد: روایت در «گناه من» روایتی کلاسیک است اما سعی شده تا از این روایت کلاسیک استفاده تازه‌ای شود چرا که در این فیلم برخلاف بسیاری از فیلم‌های دیگر خبری از تدوین‌های عجیب و غریب و عقب و جلو بردن سکانس ها نیست و مساله‌ای که به «گناه من» تشخص می‌دهد همین توجه کارگردان به جزئیات و کلیاتی است که هرکدام‌شان می‌توانند مهم باشند.
ثابتی در خاتمه افزود: «گناه من» ادای دینی فیلمساز به فیلم‌های خیابانی دهه 50 و به خصوص فیلم‌های شهری «امیر نادری» است که نگاه فیلمساز به فقر نه محکوم کننده است و نه قصد دارد از آن استفاده ابزاری کند، به هر ترتیب «گناه من» در شرایط امروز سینمای ایران می‌تواند گزینه بسیار مناسبی نسبت به بسیاری از فیلم‌های روی پرده باشد و این قبیل از فیلم‌ها که به شعور مخاطب احترام می‌گذارند جایشان در سینمای ایران بسیار خالی است.
در خاتمه این نشست، مهرشاد کارخانی اظهار داشت: سعی کردم «گناه من» را به گونه‌ای روایت کنم که ادای روشنفکرانه در نیاورم ضمن اینکه نمی‌خواستم به عنوان فیلم اول یک فیلم کلاسیک بسازم.

+ نوشته شده در  شنبه ششم مهر 1387ساعت 12:34  توسط سیاوش  |